ინგა ჟორჟოლიანი-ქერსი ნამდვილად წარმოადგენს თანამდროვე, ემანსიპირებული ქალის სახეს და იმ კატეგორიას, რომელიც წარმატებულ კარიერას, წარმატებულადვე უთავსებს შვილებზე და ოჯახზე ზრუნვას.
ინგა დაიბადა და გაიზარდა საქართველოში, თუმცა, რამდენიმე ქვეყანაში ერთდროულად ცხოვრობს. ამ ეტაპზე ასწავლის საერთაშორისო სოციალურ ბიზნესეტიკეტს, მუშაობს წიგნზე “სვანეთის ადათ-წესები და მითები“, ასევე წერს ფილოსოფიურ რომანს, თუმცა, თვლის, რომ ყველაზე საპასუხისმგებლო სამსახური მაინც შვილების აღზრდა და ოჯახის ბედნიერებაზე ზრუნვაა. ჰყავს ამერიკელი მეუღლე და მეუღლის სამსახურიდან გამომდინარე ამ ეტაპზე გერმანიაში ცხოვრობს, ხოლო, წლის გარკვეულ ნაწილს შტატებში ატარებს და სამსახურიდან გამომდინარე ხშირად უწევთ მოგზაურობა მსოფლიოს გარშემო.
საერთაშორისო სოციალური ბიზნესეტიკეტის ლექტორი
“ძირითადად კერძო კომპანიებთან და პირებთან ვმუშაობ, თუმცა, ასევე ენთუზიაზმით ვიღებ სხვადასხვა სახის შემოთავაზებას სკოლა/სასწავლებლებიდან. ძალიან საინტერესო და სასიამოვნო პროცესია ეტიკეტის სწავლება, რადგან გამომდინარე იქედან, რომ ეტიკეტი არამხოლოდ მანერების დახვეწას გულისხმობს, არამედ პატივისცემას ჩვენს ირგვლივ მყოფთა მიმართ.”
პოემა “სვანეთის ადათ-წესები და მითები” და ინსპირაცია
“ალბათ 15 წლის ვიქნებოდა, როდესაც ეს პოემა დავიწყე. მალევე უნივერსიტეტისთვის დავიწყე მზადება და ასე შემომავიწყდა ამ პოემაზე მუშაობა. თუმცა, როგორც კი სვანეთი მოვიდოდა გონებაში, ეს პოემაც მასთან ერთად გაიელვებდა. ახლა როდესაც ინგლისურ წიგნზე ვმუშაობ, დავფიქრდი, რომ ეს პოემა უნდა ყოფილიყო ჩემი პირველი წიგნი გამომდინარე იქიდან, რომ ამ პოემას ჩემს მშობლიურ ენაზე ვწერ. რაც შეეხება თუ რა იყო შთაგონება, ეგ ჭეშმარიტად ბებიაჩემი, დუშა გახლავთ. ბებია პირველი და უკანასკნელი ქალი იყო, რომელმაც სვანურ სამედიატორო სასამართლოში „ლიმოორევში” სვანეთის ისტორიაში პირველად, როგორც ქალმა მიიღო მონაწილეობა და არა მარტო, მან ერთ-ერთ საქმეზე, თორმეტი კაცის ნაცვლოდ, დამოუკიდებლად იმსჯელა და მიიღო გადაწყვეტილება. ბავშვობიდან დღემდე, დიდ სიამოვნებას ვიღებ ასაკში შესულ ადამიანებთან ურთიერთობით, მათი მონათხრობი ისტორიები ზოგჯერ კარგ წიგნს სჯობს, ან კარგი წიგნის შთაგონება შეიძლება გახდეს. ამ პოემაში, ბევრი ესა თუ ის ისტორია, მითია გაერთიანებული, მტრობა-სიყვარულზე და მათ შედეგებზე.”
ინგლისურენოვანი ფილოსოფიური რომანი
“ეს წიგნი/რომანი, არსებობის ფილოსოფიაზე გახლავთ, (ეგზისტენციალიზმზე) მცდელობა რაციონალიზმის ირაციონალურ სამყაროში.
შვილები
ჩემი შვილები: ქრეიგი (გიორგი) თხუთმეტი წლისაა, ჰალი (ელენე) – ათის. საქართველოზე ორივე უზომოდ შეყვარებულია. რაც შეეხება იციან თუ არა ქართული, რა თქმა უნდა იციან, თუმცა, არასრულფასოვნად გამომდინარე იქიდან, რომ ძირითადი, ყოველდღიური ენა ინგლისურია, თუმცა, კვირაში ერთი დღე (კვირადღე) საქართველოს, ქართული ლიტერატურის დღე გვაქვს. ზოგჯერ ძველქართული სიტყვები წამოსცდებათ ხოლმე (წამიტანე და ა.შ.) რაზეც სულ ვხალისობთ, რომ ან “ვეფხისტყაოსანს” გადავამეტე, ან ქართული დავაკელი-მეთქი. ორივე ამაყობენ საქართველოთი და ქართული გენით.
ამერიკელი მეუღლე
ჩემი მეუღლე შონ ქერსი (ნათლობის სახელით გიორგი) ამერიკელია, კერძოდ ვირჯინიის შტატიდან გახლავთ. ამერიკაში არის ასეთი გამონათქვამი „სამხრეთელი ჯენტლმენი” გამომდინარე იქიდან, რომ სამხრეთ შტატების მამაკაცები გამორჩეულად ვაჟკაცურები და ჯენტლმენები არიან, ჩემი მეუღლე საუკეთესო მაგალითია „სამხრეთელი ჯენტლმენის.” ჩვენი გაცნობა-სიყვარულის ისტორია რომანტიკულია, ფილმის სიუჟეტს ჰგავს! ეს ამერიკელი ბიჭი, ერთი კვირით იყო საქართველოში, მეგობრების წრეში გავიცანით ერთმანეთი, სულ რაღაც ორ დღეში მთხოვა ხელი, მიუხედავად დიდი სიმპათიისა, ვთხოვე დრო მოეცა, თან ვკითხე რომ არც კი მიცნობ და როგორ გადაწყვიტე ასე სწრაფად-თქო! მან კი დაუფიქრებლად მიპასუხა, რომ მთელი ცხოვრება გვაქვს წინ იმისთვის, რომ გაგიცნო და მიყვარდეო. მისმა ქარიზმატულმა პასუხმა, რა თქმა უნდა, კიდევ უფრო მომხიბლა და მალევე დავქორწინდით. ჩემი სურვილი იყო გვქონოდა ერთრელიგიური ოჯახი, რაზეც დამთანხმდა და მოინათლა მართლმადიდებლად. ხშირად მეკითხებიან თუ რატომ გადავედი მეუღლის გვარზე, ჩემი მეუღლე გამჭრიახი კაცია, როგორც კი მონათვლაზე დამთანხმდა, იქვე დასვა საკითხი, რომ ქრისტიანულ ოჯახში, ოჯახის მეთაური მამაკაცია და მაშასადამე მისი გვარი უნდა მიმეღო, რაზეც მიიღო ჩემი თანხმობა. სახალისო ფაქტს მოგიყვებით; შტატებში ერთ-ერთ ღონისძიებაზე ჟურნალისტმა ჩამჭრელი კითხვა დამისვა, (ამ გენდერულ ომის ეპოქაში) თუ ვინ არის ოჯახის თავი. არ დავიბენი და ვუპასუხე „თავი,” ჩემი მეუღლეა-მეთქი. გაოგნებულმა სცადა მეორე კითხვა დაესვა. არ დავაცადე და განვაგრძე”: თავი კი არის ჩემი მეუღლე, მაგრამ მე კისერი ვარ და სადაც მინდა იქით ვატრიალებ თავს-მეთქი! ეს ხუმრობა სახალისოა, თუმცა მე ღრმად მწამს, რომ ოჯახში სადაც სიყვარული და ურთიერთპატივისცემაა, იმ ოჯახში ეს საკითხი ბუნების წესით ლაგდება.
გამორჩეული სტილი
როგორც ყველა ქალისთვის, ჩემთვისაც სასიამოვნო პროცესია შოპინგი, სხვადასხვა სტილის შექმნა თუ ფერთა გამით თამაში, თუმცა, ძირითადად კლასიკურს ვანიჭებ უპირატესობას. რაც შეეხება მოდას, მეტ-ნაკლებად ალბათ ყველას გვიწევს ამა თუ იმ ტენდენციის გათვალისწინება, რასაკვირველია მიმდინარე მოდა ჩემზეც ახდენს გავლენას, მაგრამ ჩემთვის ყოველთვის პრიორიტეტია შევიძინო ის სამოსი, რაც დროს უძლებს და ელეგანტურია. ნათქვამია; „წყალნი წავლენ და წამოვლენ, ქვიშანი დარჩებიანო.” მოდა გამუდმებით იცვლება, ელეგანტურობა კი მარადიულია.
ურთიერთობა ქართველებთან საზღვარგარეთ
გამომდინარე იქიდან, რომ ძალიან დატვირთული ცხოვრების წესი გვაქვს და ბევრი მოგზაურობა გვიწევს, სამწუხაროდ არ მაქვს ხშირი შეხება, თუმცა, ჩემთვისაც და ჩემი ოჯახისთვისაც დიდი სიამოვნებაა, როცა ჩვენს ქართველ მეგობრებს ვხვდებით, ან თუნდაც შემთხვევით უცნობ ქართველებს. ჩემს მეუღლეს ხშირად უწევს „NATO”-ს სამიტებზე დასწრება და იქ ყოველთვის ცდილობს რომ დააკვირდეს თუ არის ვინმე საქართველოდან, ხშიდად მახალისებს ხოლმე იქაური ისტორიებით, როცა ქართულ გვარს ნახავს ქართულად ესალმება, ყოველთვის ცდილობს გაუმასპინძლდეს, კარგად იცის თუ რას ნიშნავ ჩვენთვის (ქართველებისთვის) სტუმარ-მასპინძლობა! ბევრ კარგ ადამიანს შევხვდით ამ წლების განმავლობაში, რაც უდავოდ გვაბედნიერებს. უცხო მიწაზე „ტკბილ ქართულ” მოსაუბრეს რა შეედრება. რაც შეეხება გეგმებს, უფლის ნება იყოს! შორეულ მომავალში, დიდი სიამოვნებით გავატარებდი სიბერეს სვანეთში, ან რაჭა-ლეჩხუმში.
