იტალიის მმართველმა პარტიამ „იტალიის ძმებმა“ (Fratelli d’Italia), რომელსაც ხელმძღვანელობს ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი ჯორჯა მელონი, პარლამენტს წარუდგინა ახალი კანონპროექტი, რომელიც მიზნად ისახავს „ისლამურ და კულტურულ სეპარატიზმთან ბრძოლას“.
სახის დაფარვის აკრძალვა
კანონპროექტის მიხედვით, ფარანჯის, ბურკისა და ნიქაბის ტარება აიკრძალება მთელი ქვეყნის მასშტაბით. აკრძალვა შეეხება ყველანაირ საზოგადოებრივ სივრცეს, მათ შორის ქუჩებს, სკოლებს, საჯარო ოფისებსა და სავაჭრო დაწესებულებებს.
ვინც წესს დაარღვევს, დაეკისრება 300-დან 3 000 ევრომდე ჯარიმა. ხელისუფლების განმარტებით, რეგულაცია ემსახურება „უსაფრთხოების უზრუნველყოფასა და საზოგადოებრივი იდენტობის დაცვას“, თუმცა კრიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ის შესაძლოა მუსლიმ ქალთა დისკრიმინაციად აღიქმებოდეს.
მეჩეთების დაფინანსების გამჭვირვალობა
კანონპროექტის მეორე მნიშვნელოვანი პუნქტი შეეხება მეჩეთებისა და მუსლიმური ასოციაციების დაფინანსების კონტროლს. დოკუმენტის თანახმად, ყველა ისლამური ორგანიზაცია, რომელიც არ ფლობს სახელმწიფოს ოფიციალურ აღიარებას, ვალდებულია სრულად გაამჟღავნოს საკუთარი ფინანსური წყაროები.
განსაკუთრებული ყურადღება გამახვილებულია უცხოურ დაფინანსებაზე განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ თანხები მოდის ისეთ ქვეყნებიდან, რომელთა პოლიტიკური ან იდეოლოგიური გავლენა „შეიძლება ეწინააღმდეგებოდეს იტალიურ ღირებულებებს“. ასეთ შემთხვევებში სახელმწიფოს ექნება უფლება, დაფინანსება გაყინოს ან სრულად აკრძალოს.
პოლიტიკური და საზოგადოებრივი რეაქცია
მმართველი პარტია ამტკიცებს, რომ ინიციატივა იტალიის სუვერენიტეტისა და უსაფრთხოების დაცვას ემსახურება, ხოლო რელიგიური თავისუფლებები კვლავ დაცული დარჩება.
მეორე მხარეს კი დგანან ოპოზიციური პარტიები და უფლებადამცველი ორგანიზაციები, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ეს ნაბიჯი წარმოადგენს რელიგიური და კულტურული თავისუფლებების შეზღუდვას, რაც ეწინააღმდეგება იტალიის კონსტიტუციასა და ევროპულ ღირებულებებს.
ჯორჯა მელონის პარტია ბოლო წლებში აქტიურად საუბრობს “ნაციონალურ იდენტობაზე, კულტურულ ერთობაზე” და იმაზე, რომ უცხოური რელიგიური ინსტიტუტები არ უნდა ახდენდნენ გავლენას იტალიის საზოგადოებრივ ცხოვრებაზე.
ამ ინიციატივას ბევრი აკავშირებს ევროპის სხვა ქვეყნებში მიმდინარე დებატებთან – განსაკუთრებით საფრანგეთსა და ავსტრიაში, სადაც მსგავსი კანონები უკვე ამოქმედდა.
