გვანცა როგავა – ნიდერლანდებში მცხოვრები პერსონალური მონაცემების დაცვის სპეციალისტი. გთავაზობთ ქართულ-ამერიკული მედია პლატფორმა Speech-ის მიერ მომზადებულ სტატიას წარმატებული ქართველის შესახებ:
გერმანიაში პირველად 2008 წელს უნივერსიტეტის და როტარი კლუბის დახმარებით წავედი, სადაც Deutsche Bank-ის კიოლნის ფილიალში პრაქტიკა გავიარე. ამ გამოცდილებამ ძალიან დიდი სტიმული მომცა, რომ კიოლნის უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამაზე ბედი მეცადა. 2010 წელს, Deutscher Akademischer Austauschdienst-ის (DAAD) სტიპენდიის ფარგლებში, ბიზნეს-სამართლის სამაგისტრო პროგრამაზე (Wirtschaftsrecht, LL.M.) დავიწყე სწავლა. მაგისტრატურის დამთავრების შემდეგ საქართველოში დაბრუნება მქონდა დაგეგმილი, თუმცა შესაძლებლობა მომეცა,რომ მუშაობა დამეწყო იურიდიულ კომპანია Linklaters-ში ტექნოლოგიების, მედიის და ტელეკომუნიკაციების სამართლის (TMT) მიმართულებით და შესაბამისად, ჩემი საქართველოში დაბრუნების გეგმა შეიცვალა.
ჩვენი გუნდი Linklaters-ში მუშაობდა საინფორმაციო ტექნოლოგიების, მედია და პირადი მონაცემების დაცვის სამართლის მიმართულებით. გერმანიაში პირადი ცხოვრების კონფიდენციალურობას, ხელშეუხებლობას და პირადი მონაცემების დაცვას ისტორიული მნიშვნელობა აქვს, შესაბამისად, გერმანელები ამ თემას დიდ ყურადღებას აქცევენ და ტექნოლოგიურ განვითარებებს, სადაც დიდი რაოდენობის ან განსაკუთრებით სენსიტიური სახის პერსონალური მონაცემების დამუშავებაა ფოკუსში, სკეპტიკურად უდგებიან. აქედან გამომდინარე, სამართალიც ძალიან ტექნიკური და მრავალმხრივია. გარდა იმისა, რომ ფედერალური კანონი არსებობს, გერმანიის მიწებს საკუთარი კანონები აქვთ, რომელებიც კერძო და საჯარო სფეროებს არეგულირებენ. ჩემთვის საინტერესო (და მოულოდნელი) აღმოჩენა იყო ის ფაქტიც, რომ ეკლესიის მიერ პერსონალურ მონაცემთა შეგროვებას და დაცვას ცალკე კანონი არეგულირებს (Kirchendatenschutzgesetz).
ლინკლეიტერსში შვიდწლიანი გამოცდილების შემდეგ გერმანულ სტარტაპ TeamViewer-ის იურიდიულ დეპარტამენტში დავიწყე მუშაობა, სადაც ევროპული პერსონალურ მონაცემთა დაცვის რეგულაციის (General Data Protection Regulation, GDPR) სრული იმპლემენტაცია უმოკლეს ვადებში დავასრულეთ და წარმატებული Compliance განყოფილება შევქმენით.
ამჟამად ვცხოვრობ ამსტერდამში და ვმუშაობ ამერიკულ კომპანია Confluent-ში, რომლის კომპიუტერულ პროგრამებს (Apache Kafka) უამრავი საერთაშორისო ორგანიზაცია იყენებს. ჩვენი კომპანიის მიზანია მონაცემთა ბაზების დამუშავება რეალურ დროში (real time processing) გაამარტივოს და ეფექტური გახადოს.
ჩემი პროფესია საშუალებას მაძლევს კომპანია ძირფესვიანად შევისწავლო. პერსონალურ მონაცემებს თითქმის ყველა განყოფილება ამუშავებს, აქედან გამომდინარე, ვეცნობი პროცესებს, სისტემებს, სხვადასხვა განყოფილების მუშაობის სპეციფიკას და მიწევს სამართლის ინტერპრეტაცია ყველა მიმართულებით, იქნება ეს მარკეტინგის დეპარტამენტი, ადამიანური რესურსები, გაყიდვები, თუ პროდუქტი. ყველაზე საინტერესო ჩემთვის მაინც პროდუქტია (software), სადაც ვეცნობი ტექნიკურ დეტალებს, როგორ იქმნება კომპიუტერული პროგრამა, რა ელემენტებს ვიყენებთ, რას უნდა მივაქციოთ ყურადღება, გვაქვს თუ არა შესაბამისი ხელშეკრულებები. ამ ყველაფრის ფონზე საჭიროა გავითვალისწინოთ სამართლებრივი რეგულაციები, ჩვენი კლიენტების მოთხოვნილებები და საკუთარი ბიზნეს-ინტერესები.
ძალიან დიდ მოტივაციას მაძლევს როდესაც ვხედავ, თუ როგორ ვიწყებთ პროექტს ჩანასახიდან, იდეიდან და იმპლემენტაციის ბოლო ნაბიჯამდე მივდივართ. ენერგიას მაძლევს ისიც, რომ საერთაშორისო კომპანიაში ვმუშაობ, სადაც დილით ავსტრალიაში ან ინდოეთში მყოფ კოლეგებს ვესაუბრები, ხოლო საღამოს ამერიკაში ან კანადაში. საერთაშორისო კომპანიებში მუშაობის გამოცდილებამ საშუალება მომცა გამეცნო ადამიანები სხვადასხვა კულტურებიდან. შევიძინე მეგობრები, მენტორები და ბევრი არაჩვეულებრივი კოლეგა, რომლებთან ურთიერთობით ბევრს ვსწავლობ.
საქართველოში პერსონალურ მონაცემთა დაცვაზე ბევრს არ ვსაუბრობთ, თუმცა ვთვლი, რომ საჭიროა საუბარი და განათლება იმის თაობაზე, თუ რა საფრთხეებს შეიცავს საკუთარი პერსონალური მონაცემების საჯაროდ გამოქვეყნება, ონლაინ-კვალის დატოვება და ა.შ., განსაკუთრებით მოწყვლადი ადამიანების ჯგუფებისათვის (ბავშვები, ახალგაზრდები). დღევანდელ სამყაროში ძალიან მარტივია კომპანიებისთვის და ასევე სახელმწიფოსთვის რომ შექმნან სრული პროფილი ჩვენს შესახებ, რომლის გამოყენებაც ყველანაირი მიზნით არის შესაძლებელი. პირადი მონაცემების დაცვა არასოდეს ყოფილა ისეთი მნიშვნელოვანი, როგორც დღეს, სადაც ყველა ტელეფონი, აპლიკაცია, თუ ტექნოლოგია ავტომატურად და დამოუკიდებლად აგროვებს ჩვენს შესახებ ინფორმაციას. ჩვენ გვაქვს უფლება, ვიცოდეთ, ვინ რა მიზნით აგროვებს ჩვენს პირად მონაცემებს და მოვითხოვოთ შეზღუდვა ამ მონაცემების შეგროვებაზე თუ დამუშავებაზე.
20 წლის გვანცას მომავლის გეგმები ძალიან განსხვავდება ჩემი ცხოვრებისგან. ახალგაზრდებს, ვინც ახლა იწყებენ კარიერას ან ცდილობენ ტრაექტორიის შეცვლას, ვურჩევდი, რომ დაიჯერონ საკუთარი შესაძლებლობების და რისკზე წასვლის არ შეეშინდეთ. ადამიანებს ბევრად უფრო მეტი პოტენციალი გვაქვს, ვიდრე ჩვენ გვგონია. „არა, ამას მე ვერ გავაკეთებ“ არის ხშირად მხოლოდ ჩვენი წარმოდგენა, რაც სინამდვილეს არ შეესაბამება.
თუ უცხოეთში სწავლას ან დამკვიდრებას ფიქრობთ, აუცილებლად ისწავლეთ ადგილობრივი ენა. ენის ცოდნის გარეშე ინტეგრაცია საზოგადოებაში რთულია. შეიძლება კლიშეა, მაგრამ ამ სტატიის წერისას ბავშვობაში მოსმენილი „რამდენი ენაც იცი, იმდენი ადამიანი ხარ“ გამახსენდა. ახალ კულტურასთან შეგუება და შეთვისება ენის ცოდნის გარეშე ძალიან გაგიჭირდებათ.
ასევე გირჩევდით იყოთ გახსნილები, ისწავლეთ სხვებისგან და შეეცადეთ კრიტიკა (და რჩევებიც) პოზიტიურად მიიღოთ. ესაუბრეთ იმ ადამიანებს, ვინც უკვე მსგავსი გამოცდილება დააგროვა, იპოვეთ მენტორები, გამოიყენეთ ის რესურსები, რაც გაქვთ და ნუ შეგეშინდებათ ახალ სიტუაციებში აღმოჩენის. ყველაზე მთავარს კიდევ ერთხელ გავიმეორებ: გჯეროდეთ საკუთარი თავის.
ასევე იხილეთ:
ᲒᲔᲚᲐ ᲤᲝᲪᲮᲘᲨᲕᲘᲚᲘ ᲓᲐ RNB ᲤᲚᲝᲠᲔᲜᲪᲘᲐᲨᲘ – ᲜᲘᲜᲐ ᲛᲐᲛᲣᲙᲐᲫᲘᲡ ᲡᲐᲐᲕᲢᲝᲠᲝ ᲒᲐᲓᲐᲪᲔᲛᲐᲨᲘ LA PIAZZA
ᲜᲘᲙᲝ ᲜᲐᲜᲘᲢᲐᲨᲕᲘᲚᲘ, ᲔᲛᲘᲒᲠᲐᲜᲢᲘ ᲟᲣᲠᲜᲐᲚᲘᲡᲢᲘᲡ, ᲜᲘᲜᲐ ᲛᲐᲛᲣᲙᲐᲫᲘᲡ ᲡᲐᲐᲕᲢᲝᲠᲝ ᲒᲐᲓᲐᲪᲔᲛᲐᲨᲘ LA PIAZZA – ᲘᲢᲐᲚᲘᲐ
