ქალის მიერ, პირად ცხოვრებაში გაკეთებული არჩევანი, შესაძლოა მეტწილად, მისი მომავლის განმსაზღვრელიც აღმოჩნდეს. არასწორი არჩევანის შემდეგ, რომ ფენიქსივით ფერფლიდან აღსდგები და ახალ ცხოვრებას დაიწყებ, თავდადებული შრომა, აუცილებლად მოიტანს შედეგს. წარმატებას კი, თავმდაბლობა და მუდმივად განვითარებისთვის ზრუნვა ინარჩუნებს და აპროგრესირებს.
საკუთარი ცხოვრების ნანგრევებიდან ამოსული, პირად პრობლემებს, სრულიად უცხო გარემოში გამოექცა. ემიგრანტული სამუშაოების პარალელურად, ისწავლა განვითარდა და შედეგიც დადო. Gucci, D&G, Bvlgari, Cartier – ეს იმ ბრენდების ჩამონათვალია, რომლებთანაც თანამშრომლობის შესაძლებლობა მიეცა ქართველ ემიგრანტს, 34 წლის ვიზაჟისტს. ERMES TV თათია ქაშაკაშვილს მასპინძლობს, რომელმაც რუბრიკაში “გზაჯვარედინი” ისაუბრა, თუ, როგორ გახდა მოტივაცია ის კრახი, რაც საქართველოში განიცადა და რა სირთულეები გადალახა ემიგრაციაში ყოფნის დროს:
– პირადი ცხოვრება ამერია და ჩემი ემიგრაციაში წამოსვლაც ამ ფაქტმა განაპირობა. ისეთი გარემოება მქონდა, სიტუაციას და საკუთარ თავს რომ გაურბიხარ. იტალიაში 2019 წელს ჩამოვედი. მანამდე კი, საქართველოში ფარმაცევტულ სფეროში ვმუშაობდი და პარალელურად სალონშიც (მანიკურზე). თუმცა, ემიგრაციაში ჩამოსვლის შემდეგ, როგორც ყველა, მეც ისე დავიწყე “ბადანტედ”, დალაგებებზე, ძიძად ბავშვებთან და ა.შ. ვგრძნობდი, რომ რაღაც სხვა მინდოდა, ამიტომ, ისევ სალონს და ესთეტიკის სიყვარულს დავუბრუნდი.
– რა შესაძლებლობები გამოგიჩნდათ სწავლის პროცესში, რამაც გადაგაწყვეტინათ, რომ მთელი დრო ამ პროფესიისთვის უნდა დაგეთმოთ?!
– რომში მოვიძიე აკადემიები, სადაც შევძლებდი, რომ ვიზაჟი პროფესიონალურ დონეზე შემესწავლა. “Accademia Di Trucco Professionale”-ში გასაუბრებაზე მივედი და სწავლაც დავიწყე. 6 თვე მიმდინარეობდა სასწავლო პროცესი, კვირაში 5 დღე 4-4 საათი. ზუსტად, აქ შევხვდი იმ ადამიანებს, რომლებმაც დამინახეს, მომცეს საშუალება და შესაძლებლობა, მემუშავა უმაღლესი მოდის სამყაროში: Gucci, D&G, Bvlgari, Cartier – ასევე, ძალიან ცნობილ ჟურნალისტთან ქ-ნ Maria Grazia Cuccinota- სთან, რომელიც La7_TV ისთვის სატელევიზიო გადაცემას ამზადებდა და ორთვინი პროექტისთვის გადაღებებში მასთან ვთანამშრომლობდი. მახარებს ის ფაქტი, რომ მასზე დადებითი შთაბეჭდილება მოვახდინე. იყო ასევე, თეატრები, ჩვენებები… საქარველოშიც მქონდა “მასტერკლასი”. ასევე, თამო ვაშალომიძესთანაც მქონდა სამდღიანი თანამშრომლობა, როცა რომში, ფილმის გადაღებებისთვის იყო ჩამოსული. დღემდე ვვითარდები და გავდივარ სხვადასხვა სწავლებებს, ვიმაღლებ კვალიფიკაციას. ასევე, შემოთავაზება მაქვს ერთ-ერთი პატარა აკადემიიდან. სექტემბრის ბოლოს და ოქტომბრის დასაწყისში კი, მილანი/პარიზის მოდის კვირეულებზე იგეგმება წასვლა.
– ბრენდებთან თანამშრომლობას რაც შეეხება: “თავის დროზე” რამდენად დიდი ძალისხმევა ჩადეთ იმაში, რომ “შეემჩნიეთ?!”
– ყველაფერი აკადემიიდან დაიწყო. სწავლების პროცესში ხშირად მაძლევდნენ სტიმულს და კომპლიმენტებითაც მანებივრებდნენ – მოსწონდათ ის, რასაც ვაკათებდი. გარდა, აკადემიაში სწავლისა, დღის მეორე ნახევარში ბავშვებთან ვმუშაობდი და სახლში გვიან დაბრუნებული ისევ თავიდან ვიკეთებდი ჩემს თავზე მაკიაჟს. ეს გრძელდებოდა თვეები. ბევრჯერ, ღამის 4 საათზეც დამიძინია, ხელი რომ გამეწვრთნა. აკადემიის დამთავრების შემდეგ, ერთ-ერთი ლექტორი დამიკავშირდა და მითხრა, რომ ფლორენციაში Gucci-ის დახურული ჩვენება ტარდებოდა და აკადემიიდან მხოლოდ მე და ერთი, ჩემი ჯგუფელი გოგონა ვიყავით შერჩეულები. წავედით ფლორენციაში და პატივი მქონდა Gucci – Vip სტუმრებისთვის მაკიაჟი გამეკეთებინა. ზოგადად, ერთ “ივენთზე”, ყოველთვის, ორზე მეტ სტუმარს ვემსახურები და სწორედ, აქედან დაიწყო ჩემი და Beautick-ის თანამშრომლობა. ეს არის კომპანია, რომელიც კრებს გამორჩეულ ვიზაჟისტებს და სტილისტებს ასეთი ღონისძიებებისთვის.
– ამჟამად, სად მუშაობთ და თუ გაქვთ რაიმე მნიშვნელოვანი შემოთავაზება, რომელიც უახლოეს პერიოდშია დაგეგმილი ?!
– ამჟამად, ქორწილების პერიოდია, ამიტომ, მთელი ჩემი ყურადღება ამას ეთმობა. ხოლო, სექტემბრის ბოლოს მილანის FW მოდის კვირეულზე ვიქნები, ჩვენებებისთვის მოდელები რომ გავამზადო. ვფიქრობ, ასევე, VIP სტუმრებთანაც მომიწევს მუშაობა – დღეებს ორგანიზატორები გადაანაწილებენ. ოქტომბრის დასაწყისში კი, პარიზის მოდის კვირეულზე ვიქნები, მოდელებს Top ჩვენებისთვის გავამზადებ.
– უფრო დეტალურად რომ მომიყვე შენს განცდებზე და შეგრძნებებზე შენს მიღწევებთან დაკავშირებით. რა გაძლევდა სტიმულს მოტივაციას…
– თავდაპირველად, განცდა მქონდა, რომ ვიკარგებოდი და იქ არ ვიყავი, სადაც უნდა ვყოფილიყავი. ვფიქრობდი: “წავალ ახლა და დასრულდება”-მეთქი. ეს იყო მანამ, სანამ ვიზაჟს ვისწავლიდი და ევროპაში ლაციოს რეგიონის საერთაშორისოდ აღიარებულ დიპლომს ავიღებდი. მერე, ჩემს თავს ვეუბნებოდი: “თათია, შენ ეს შეიგიძლია, გამოგივა, არ დაიხიო უკან”-მეთქი. მახსოვს, აკადემიაში მკითხეს, თუ რას ვგეგმავდი აქედან რომ წავიდოდი და მე ვუთხარი, რომ ჩემთვის ასმაგად რთული იქნება ასეთ დიდ ქვეყანაში თავის დამკვიდრება, მაგრამ მე ამას შევძლებ, მე ვიქნები ის ერთ-ერთი სტუდენტი, ვინც აქტიურად იმუშავებს ამ სფეროში-მეთქი. ამაზე ისეთი ემოციით ვსაუბრობდი, მახსოვს, ჩემი ლექტორი ჩამეხუტა.
– რა განცდა დაგეუფლათ, როცა პირველად გაიგეთ, რომ ისეთ ბრენდებთან მოგიწევდათ თანამშრომლობა, როგორებიცაა Gucci, D&G, Bvlgari და სხვა?!
– პირველად, როცა დამირეკეს და მაღალ მოდასთან თანამშრომლობა შემომთავაზეს, გავოცდი, მერე გამიხარდა და რაც დღემდე მაქვს, არის მადლიერების შეგრძნება, ყველა ადამიანის მიმართ, ყველა წამის მიმართ, რაც გამივლია. დილით, დალაგებაზე გავრბოდი ხოლმე და საღამოს “ივენთისთვის” ვემზადებოდი, აი, იმ დროს, როცა სახლებს ვალაგებდი, სულ ჩემს თავს ვესაუბრებოდი: “მოვა დრო და შენ ამას გაიხსენებ!” სარკეს, ან, რაიმეს, რაც ირეკლავს, რომ ჩავუვლიდი, გავჩერდებოდი, ჩავიხედავდი და ვამბობდი: “თათია, შენ ეს გამოგივა, შენ გააკეთებ იმ საქმეს, რაც გიყვარს და სტიმულს გაძლევს”. მე ვარ ადამიანი, რომელიც ყოველთვის აძლევს მოტივაციას საკუთარ თავს. “შემოძახებას” არავისგან ველოდები, ყველას თავისი აზრი აქვს, მე ვიცი, რაც მინდა – ჩემი სტუდია რომში და ესეც მექნება, უბრალოდ, ყველაფერს დრო და ფინანსები სჭირდება.
– თქვენი შვილი რას ამბობს ამ ყველაფერზე, როგორია მისი დამოკიდებულება ამ საკითხის მიმართ?!
– მარიამი 9 წლის იყო რომ დავტოვე და წამოვედი… 3 წლის შემდეგ, პირველად ვნახე, დიდი გოგო დამხვდა. სულ ვკონტაქტობთ, გარდა იმისა, რომ დედა-შვილი ვართ, გულწრფელად შემიძლიავ თქვა, რომ საუკეთესო მეგობრობა გვაქვს. მხარს მიჭერს, მამხნევებს, სტიმულს და მოტივაციას მაძლევს. შევთავაზე აქეთ წამოსულიყო, თუმცა, ჯერჯერობით, თავს იკავებს. ზაფხულობით ჩამოდის ხოლმე, ერთი თვით. ყოველთვის ვეკითხები: რას ფიქრობს, როგორ სჯობს?! ვითვალისწინებ მის აზრს და ორივე ვცდილობთ, რომ მაქსიმალურად შევინარჩუნოთ ერთმანეთთან მჭიდრო კავშირი. მარიამს საკუთარი სამყარო აქვს: სამეჯლისო ცეკვებს ცეკვავს, კონკურსებშიც აქტიურადაა ჩართული, როგორც საქართველოში, ისე მის ფარგლებს გარეთ და საკმაოდ წარმატებითაც ასპარეზობს.
– ზოგადად, პირად ცხოვრებაში გაუმართლებლობა, ქალს, ძალიან რთულ და მძიმე მდგომარეობაში აგდებს… მით უფრო, როცა მოულოდნელად, მარტოხელა დედა ხდება. როგორი იყო თქვენთვის ეს პერიოდი ემიგრაციაში ყოფნის პირველ ეტაპზე?!
– დიახ, გეთანხმებით, ძალიან რთულია და პირად ურთიერთობაში განვითარებულმა სიტუაციებმა მიბიძგა სადმე, შორს წავსულიყავი. თითქოს, გარბიხარ სადღაც შორს, მაგრამ ამავდროულად, ვერსად, რადგან მაინც სულ საკუთარ თავთან ხარ. ანუ, ის გზა, რაც შენ უნდა გაიარო, შენს გარდა ვერავინ შეძლებს. თუმცა, ეს ყველაფერი, მიზანზე ორიენტირებამ გადამატანინა. ემიგრაცია გცვლის, გზრდის გასწავლის… ვფიქრობ, ჩემს ცხოვრებაში ერთ-ერთი გარდამტეხი როლი იქონია ემიგრაციამ. ფილტრავს ყველას და ყველაფერს და იმ ადამიანებს გიტოვებს, ვისთვისაც, მართლა მნიშვნელოვანი ხარ, რომლებიც ძალას გაძლევენ და უკან, წარსულისკენ არ გექაჩებიან. ეს ხომ ძალიან მნიშვნელოვანია!
– თქვენ, ალბათ, შვილის ფაქტორიც გქონდათ, რომ ასეთ, პატარა ასაკში მოგიწიათ განშორება…
– საკუთარ თავზე რომ ვისაუბრო როგორც დედაზ, ემიგრაციაში, ტირილით ღამდებოდა. მენატრებოდა ჩემი შვილი და თავს დამნაშავედ ვგრძნობდი, თუ მეგობრებთან ერთად ვიყავი იმ მომენტში და არა ჩემს შვილთან. ზოგჯერ, ახლაც ასე ვარ, თითქოს რაღაცას ვერ ვპატიობ თავს. დანაშაულის გრძნობა მაწუხებს, რომ დავტოვე და წამოვედი, მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი მშობლები მისთვის დედ-მამაც გახდნენ, ბებია-ბუბუაც და მეგობრებიც. მადლობა მინდა მათ გადავუხადო, ასეთი თანადგომისთვის. ემიგრაცია გასწავლის საკუთარი თავის სიყვარულს და იმ შრომის დაფასებას, რას რის ფასად გადიხარ.
– რა გეგმები გაქვთ, როგორ წარმოგიდგენიათ თქვენი პროფესიული ცხოვრება მომავალში და რა არის თქვენი მთავარი მიზანი?!
– რომში ჩემი სტუდიის გაკეთებას ვფიქრობ, სადაც, არამხოლოდ ვიზაჟის მომსახურებას მიიღებენ, არამედ, იქნება სხვადასხვა შეთავაზებებიც: გარე და სტუდიური ფოტოსესიები. მინდა, რომ ქართველ ემიგრანტებს ჰქონდეთ საშუალება, რომ დღეები გაილამაზონ და გაიფერადონ. ასევე, ვგეგმავ საქართველოშიც აქტიურად ჩავერთო ამ საქმეში.
– დაბრუნებაზე ფიქრობთ, თუ რომის სტუდიის პარალელურად იგულისხმეთ?!
– ეს ის საკითხია, სადაც, გული ერთს მეუბნენა, გონება კი მეორეს მკარნახობს. ჩემი ფიქრები მუდმივად საქართველოსკენაა მიმართული, თუმცა, ვიცი, რომ ამ ქვეყანას (იტალიას) მეტის მოცემა შეუძლია განვითარებისა და წინსვლისთვის. დაბრუნებით აუცილებლად დავბრუნდები ჩემს სამშობლოში, მაგრამ როდის, ეს ამ ეტაპზე არ ვიცი.
– რედაქციის გადაწყვეტილებით, ჩემი რუბრიკის თითოეული სტუმარი, შემდეგ სტუმარსშეკითხვად უტოვებს. ჟურნალისტი, ესპანური ენისა და ლიტერატურის მაგისტრი და საემიგრაციო საქმეების ექსპერტი ესპანეთში კომპანია, ,,ჯეოლექსიდან”, თამარ ბურდული გეკითხებათ: რა გვაძლევს მთავარ სტიმულს ემიგრანტებს უცხო ქვეყანაში იმისთვის, რომ ვიყოთ წარმატებულები?!
– ძალიან საინტერესო კითხვაა, მადლობა მას. ვფიქრობ, მთავარი სტიმული ემიგრაციაშიც და სახლშიც, ისევ და ისევ ჩვენვე ვართ. როცა უცხო ქვეყანაში ვართ, გვინდა, თუ არა, სიცარიელეს, დანაკლისს განვიცდით ჩვენი ქვეყნის, ოჯახის და მეგობრების მიმართ. ამ დროს, საიდანღაც ვპოულობთ ძალას, რომ პირველ რიგში, ჩვენს თავებს დავუმტკიცოთ და შემდეგ სხვებს, რომ ეს შეგვიძლია, გამოგვივა… როცა ნაბიჯების გადადგმას იწყებ და შედეგს ხედავ, თუნდაც, მცირედს, სწორედ, ამას მოაქვს ბედნიერების, პროფესიული სიამაყის განცდა და მთავარი რაცაა, არასდროს გავჩერდეთ, არ დავნებდეთ. ჩვენ ვართ ჩვენი ცხოვრების მესაჭენი და მთავარია შეუფერხებლად ვმართოთ მიზნისკენ.
– და რა იქნება თქვენი შეკითხვა?!
– რა არის ყველაზე დიდი გაკვეთილი, რაც ემიგრაციამ გასწავლათ და შეცვლიდით თუ არა რამეს?!
