“მე ვარ ნათია ხადური. დავიბადე და გავიზარდე ქალაქ გორის ერთ ულამაზეს სოფელ ქვეშში. წერა ბოლო რამდენიმე წელია დავიწყე. პროზას ვგულისხმობ, ლექსებს კი ბავშვობიდან ვწერ,” – ასე დაიწყო ჩვენთან საუბარი ემიგრანტმა ქართველმა მწერალმა, რომელსაც ამერიკაში დავუკავშირდით. ნათია საოცარი ემოციურობით გვიყვება ემიგრაციის განვლილი სირთულეების შესახებ, რომელთაც არამხოლოდ მედგრად გაუმკლავდა, არამედ თავის ძალად აქცია. მწერლობა იმდენად გახდა მისი ცხოვრების ნაწილი, რომ არაერთი ფესტივალისა და კონკურსის ჟიურის მოხიბვლის შემდეგ, სულ მალე მისი ცხოვრებისა და ნაწარმოების მიხედვით, დოკუმენტურ ფილმს გადაიღებენ. დანარჩენი თავად ნათიასგან შევიტყოთ: Tag: ქართველები ამერიკაში
ნათია ხადური: ჯერ კიდევ თხუთმეტი წლის წინ მესახებოდა გონებაში, რომ ოდესმე წიგნს დავწერდი “ჩემი ამბავი”, მაგრამ ამას უფრო ჩემთვის გავაკეთებდი. მაშინ გონებაშიც კი არ გამივლია, რომ არაერთ წიგნს დავწერდი და ისინი საერთაშორისო მწერლობის სრულუფლებიანი წევრები გახდებოდნენ.
საქართველოში მყავს დიდი და ლამაზი ოჯახი. ორი ვაჟი, რომელთა გაზრდა-განვითარებისთვის შრომამ და ბრძოლამ ცხოვრება მასწავლა. მასწავლა, როგორ ვიყო შემწყნარებელი და მშვიდობისმყოფელი ყველასთვის ერთნაირად. მიყვარს ღმერთი და დღეს მეტად ვაფასებ მის ხელსა და სიყვარულს ჩემს ცხოვრებაში, ვიდრე ეს დღემდე გამიკეთებია.
ემიგრაციის პირველი ეტაპი
ამერიკაში ზუსტად სამი წლის წინ ჩამოვედი, 5 მაისს. ეს არის უზარმაზარი ქვეყანა და აქ დამკვიდრებას შესაბამისად უზარმაზარი ძალისხმევა სჭირდება. ემიგრანტობის საწყისი ეტაპი, როგორც ყველასი, ურთულესი იყო. მე ამერიკაში არ ჩამოვსულვარ, არც “სავსე ყულაბით” და, არც გამართული საბუთობრივი მდგომარეობით. ვიზას ან მწვანე ბარათს ვგულისხმობ. თუმცა, სიმართლე რომ ითქვას, თითქმის ერთნაირი სირთულეების გადალახვა უწევს ყველა ემიგრანტს და ვერც მე ვიქნებოდი გამონაკლისი. გამონაკლისი უფრო ვიყავი ფსიქო-ემოციური დამოკიდებულებით სხვა ქვეყანაში ცხოვრებისადმი. მართლა გულით მჯეროდა, რომ დრო და ნებისყოფა ყველაფერს მოერეოდა. ვმართავდი პოეზიის საღამოებს ჩვენი ძვირფასი ქართველებისთვის, დავდიოდი ყველა ქართულ კულტურულ ღონისძიებაზე, გულწრფელად ვეპყრობოდი ადამიანებს და ვეუბნებოდი, რომ ყველაფერი კარგი წინ იყო. მაშინაც კი, როცა ფინანსურად ძალიან ცუდ დღეში ვიყავი. რვა თვე მუშაობა ვერ დავიწყე და ჩემთვის ეს ძალიან დიდი სტრესი იყო. ამაზე ხმამაღლა არ ვსაუბრობდი და მთელი მონდომებით გამოსავალზე ვიყავი ორიენტირებული.
ქართველი ქართველისთვის
ღმერთი არასდროს გვტოვებს! იმ რთულ დროს გავიცანი ერთი ლამაზი ადამიანი, ლალი იმერლიშვილი (გამიბრაზდება, მაგრამ მე უფრო და უფრო ხმამაღლა ვიტყვი, თუ რაოდენი “განძი” ადამიანები გვყავს ქართველებს) ისე, რომ მისთვის არცერთხელ არაფერი მითხოვია, ზრუნავდა ჩემს ყოველთვიურ აუცილებელ საჭიროებაზე და დღეს ის ჩემი ძვირფასი მეგობარია. ეს ყველაფერი იმიტომ გიამბეთ, რომ არ შეიძლება მხოლოდ იმ სირთულეებზე და პრობლემებზე მივმართოთ ჩვენი ყურადღება, რაც გაურდაუვლად თან ახლავს უცხო ქვეყანაში საცხოვრებლად წასვლას. ემიგრაციაში ბევრი ლამაზი ადამიანი გვყავს ქართველებს და მე ყოველ მათგანს სათითაოდ მოვეფერები. ახლა ერთ კურიოზს გეტყვით: თურმე 2023-ში, ანუ ორი წლის წინ გავმხდარვარ ამერიკაში წიგნის ფესტივალის გამარჯვებული, ლოს-ანჯელესის გალა ღონისძიებაზე მიწვეული (ნიუ-იორკის) და ახლა აღმოვაჩინე. ეს იმიტომ გამახსენდა, რომ ხაზს უსვამს ემიგრანტობის დაწყების სირთულეებს. იმდენად მოცული ვიყავი ალბათ ჩემი ყოველდღიური საზრუნავით, საბუთების მოწესრიგებით, თავის დამკვიდრების მცდელობით, რომ ყურადღების მიღმა დამრჩა ეს მიღწევა, რომელზეც ალბათ ასი ათასობით ავტორი იოცნებებდა და მათ შორის, მეც.
წარმატება შემოქმედებაში
მოკლედ, აქ ყოფნის მეორე წელმა უკვე ყველა ამ ღონისძიებაში ჩართულობა და წარმატებულობა მომცა. ეს 2024 წლიდან დაიწყო და ახლაც გრძელდება. მაქვს შემოთავაზებები ჩემს რომანებზე დაფუძნებული ფილმების გადაღებებზე. საოცრად მშვიდი გავხდი. თითქოს აღარს მეჩქარება. ზოგიერთი პროექტის წამოწყება შეგნებულად გადავდე ცოტა ხნით. მინდა, რომ ყველაფერს გავწვდე უპირველესად ემოციურად. აქ ყოფნის სამი წლის თავზე ამდენი და ასეთი სიმძაფრის სიხარული უნდა ბოლომდე შევიგრძნო, გავიზიარო და შემდეგ გადავიდე შემდეგზე. ჩემი ყველა წიგნი სხვადასხვა პროექტების რჩეულია, რაც იმას ნიშნავს, რომ წერას ვაგრძელებ! ბედნიერი ვარ, რომ დღეს ისეთი ლამაზი ურთიერთობები მაქვს ქართულ ემიგრაციასთან და არა მხოლოდ, რომ უპირველესად ეს არის უდიდესი მონაპოვარი. მერე ის, რომ მაქვს პატივი გაგიზიაროთ ჩემი სიხარული, რომელიც ამერიკულ პროექტებში მონაწილეობამ მომანიჭა.
Tag: ქართველები ამერიკაში
ჩვენმა უძვირფასესმა და უნიჭიერესმა თანამემამულემ მზია კვირიკაშვილი-ლოერენსემ, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს და მოღვაწეობს, გადათარგმნა ჩემი წიგნები ინგლისურ ენაზე და გზა გაუხსნა ჩემს საერთაშორისო სამწერლო ასპარეზზე გასვლას. სამი რომანითა და ერთი პოეზიის კრებულით წარმოდგება დღეს ჩემი ნაწერები. ყოველი მათგანი არის ურთულესი და უძლიერესი კონკურსების მონაწილე და შემიძლია ვთქვა, რომ მათ ხმამაღალი სიტყვა თქვეს დღევანდელი კონკურსების სამყაროში. მე, რაღა თქმა უნდა, ასე ყველა წიგნის რჩეულად გამოცხადებას არ ველოდი და, არც იმას ველოდი, რომ ყველა კონკურსი მათ განსაკუთრებულ ადგილს მისცემდა. ცოტა ხნის წინ გულის ფანცქალით ველოდი პოეზიის შეფასებას, რომელიც პირველ ნაბიჯზე ლოს-ანჯელესის წიგნის ფესტივალზე გავიტანე და მათ მეორეადგილოსან გამარჯვებულად დაასახელეს თავის კატეგორიაში. ახლა ივნისში ფესტივალების გალა ღონისძიება გაიმართება და მე ათი ფესტივალის გამარჯვებულის სტატუსით წარვსდგები საზოგადოების წინაშე. ამერიკის ყველა ქალაქისა თუ რეგიონის ფესტივალებში გვაქვს საპატიო ადგილები, რომლებმაც შედეგები გამოაცხადა. ეს პროცესი გრძელდება და ჩვენც სიხარული სიხარულზე გვემატება.
ერთ-ერთი პროექტის ორგანიზატორმა ასეთი რამ მითხრა: განსაკუთრებით წელს ცეცხლი გვეკიდა ასიათასობით ძლიერი ავტორი გვყავსო. ანუ, მონაწილე ავტორები იმდენად ძლიერები და რაოდენობრივად ბევრნი იყვნენ, რომ ფინალისტობაც კი, უდიდესი გამარჯვება იყო თითოეული მათგანისთვის და ჩემი “ჯარისკაცი საგზალი” გაცილებით შორს წავიდა ფინალისტობიდან. ასევე, ვარ უდიდესი პროექტის “ანთოლოგიის” მონაწილე, რომელიც ჯილდოს მფლობელი ავტორებისგან შეადგინეს და უდიდესი მარკეტინგიც გაუკეთეს. ახლა რაც შეეხება ქართულ პროექტებს: სექტემბრის ბოლოს მინდა პერსონალური საღამო გავაკეთოთ ბრუკლინში და ჩემთვის ყველაზე სათუთ ადამიანებს მოვეფერო ჩემი პოეზიით. თან მაინცდამაინც ეს ჰოლივუდში წასვლამდე მინდა. (2 ოქტომბერს მივდივარ) და დავასრულო ჩემი მეოთხე რომანი, რომელიც ამხელა ემოციის ფონზე ვეღარ გადავშალე. ამ რომანს ერთ კვირაში დავასრულებ და მეხუთე რომანის მასალაც მზად აქვს ჩემს გონებასა და გულს.
ჰოლივუდი და დოკუმენტური ფილმი
ჰოლივუდის პროექტის ფინალისტი ვარ და დოკუმენტურ ფილმს გადაიღებენ ჩემს შესახებ. ჩემს რომანებზე ფილმების გადაღების პერსპექტივებიც გაჩნდა. ამ საქმეში ცოტა მე ვიზარმაცე. მინდა, რომ ემოციურადაც და ფიზიკური დასწრებითაც ყველა პროექტს გავწვდე და არის შემოთავაზებები, რაც ცოტა ხნით გადავდე. რაც შეეხება დოკუმენტური ფილმის იდეას, ჩემი აზრით, ეს მათგან მას შემდეგ შემომეთავაზა, როდესაც წაიკითხეს “ჩემი ამბავი, წარმატების საიდუმლო”, რომელიც ექსკლუზიურად დავწერე ამ პროექტისთვის. ის ქართულად არ გამიხმაურებია, რადგან ერთგვარი პატივისცემა გამომევლინა ამ საოცარი პროექტისადმი. თუმცა, იმასაც ვიტყვი, რომ ეს მოთხოვნა არ იყო მათი მხრიდან.
ამ ამბავში მოთხრობილი მაქვს ჩემი ცხოვრების ის რთული დღეები, რომლებმაც ჩემი ნებისყოფა გამოაწრთო და მყარად დამაყენა განათლება-განვითარების გზაზე. ასევე, მათვის დაუჯერებელია, თუ როგორ შეუძლია ადამიანს ერთ კვირაში დაწეროს ასეთი მაღალემოციური და მხატვრულ-კლასიკურ-ფილოსოფიური რომანი. (ეს მათი სიტყვებია) ჰოდა, გალა ღონისძიების წინ ანუ, სამ ოქტომბერს დოკუმენტურ ფილმს გადაიღებენ “ჩემი ამბავი-ს” შესახებ. მე რაღა თქმა უნდა, მოვყვები ჩემს ლამაზ სამშობლოზე. მის დიდბუნოვანებაზე. თუ როგორი ძნელი არის იყო ლამაზი, უდიდესი კულტურის მეპატრონე, გქონდეს ანბანი და მეტყველება “პოეზია” და იყო იმდენად ძლიერი, რომ ეს ყველაფერი, მიუხედავად ბევრი ჭირისა, ვერავინ წაგართვა. თუ როგორი ძნელი არის ჰეგემონი მეზობელი ქვეყნის პატარა, ლამაზი და ძლიერი ქვეყანა იყო! დღესაც და ოდითგანვე, ძალმომრეობა იყო სილამაზისაც და ნიჭის განმსაზღვრელიც და რომ ჩვენი ლამაზი სამშობლო ამ დოგმებს ამსხვრევს და ის არის მშვენიერებად დაარსებული დედამიწის ერთი პატარა ალაგი.
და ბოლოს
მადლობას გეუბნებით მხარდაჭერისთვის, რომ დაინტერესდით ჩემი ამბით. მადლობა ყველას, ვინც კითხულობს ჩემს ნაწერებს და მხარს მიჭერს ამ არც თუ ისე მარტივ გზაზე, რასაც საერთაშორისო და ამერიკული კონკურსები მოიაზრებს. სულ ყველაფრისთვის მადლობა ღმერთო…
Tag: ქართველები ამერიკაში
ასევე დაგაინტერესებთ: ლას-ვეგასში ქართული კულტურის დღეები გაიმართება – ქართველები ამერიკაში
